Gmina Skwierzyna posiada dobre tereny do rozwoju agroturystyki i turystyki wiejskiej. Gmina znajduje się pomiędzy pojezierzem Sierakowskim a Łagowskim. Teren jest bogaty w lasy i dzięki malowniczym jeziorom bez wątpienia stanowi sporą atrakcję turystyczna.

Rzeka Obra wraz z łańcuchem jezior Zbąszyńskich, ma długość 220km tworzy jeden z najpiękniejszych szlaków wodnych na Niżu Polskim.

Godnym polecenia jest obszar zamknięty rzekami Notecią, Wartą i Obrą oraz Jeziorami Soleckimi na północy, Jeziorem Głębokim na południu, Lubikowskim na wschodzie i Chycińskim na zachodzie, gdzie są świetne warunki do uprawiania łowiectwa, zbierania grzybów, wędkowania oraz organizowania wycieczek pieszych i rowerowych.

Ze względu na położenie przy kompleksie leśnym Puszczy Noteckiej Gmina poprzecinana jest licznymi szlakami pieszymi.
Szlaki piesze:

Santok -Stare Polichno -Skwierzyna - 23 km

Skwierzyna -Stary Dworek -Bledzew - Równo -Barlinek -Santoczno -Santok - Skwierzyna -Lubniewice "Szlak Bobrów" -16 km

ogródek dendrologiczny przy ul. 2-Lutego (przy siedzibie Nadleśnictwa) -Rakowo - Stary Dworek

Szlaki wodne

Szlak W - 1 (27 km) Obrą od Bledzewa przez Stary Dworek do Skwierzyny i ujścia Obry do Warty

Szlak W - 2 o długości 64 km Wartą - od Skwierzyny przez Santok do Gorzowa i Świerkocina i dalej do Kostrzyna i ujścia Warty do Odry.

Szlaki Rowerowe

Czerwony - Santok - Gościnowo - Murzynowo - Kijewice - Skwierzyna - Chełmsko - Twierdzielewo - Głębokie - Międzyrzecz (ok.55km)

Zielony - Drezdenko - Lubiatów - Wiejce - Krobielewko - Nowy Dwór - Świniary - Skwierzyna - Krasne Dłusko - Przytoczna - Rokitno - Lubikowo - Stołuń - Szarcz - Trzciel (ok. 80 km)

Czarny - Skwierzyna - Jezierce - Lipki Wielkie - Santok (ok.50km)

Czarny II(PROJEKT) - Krobielewko (przeprawa promem) - Goraj - Lubikowo (ok. 25 km)

Żółty - Skwierzyna (Skwierzyna Gaj) - Lipki Wielkie - Goszczanowo - Gościm - Trzebicz - Drezdenko ( ok 45 km)

Kościół Świętego Zbawiciela Powstał na miejscu dawnego drewnianego zboru, który spłonął w pożarze miasta. Nowa świątynia ewangelicka zbudowana została z cegły w latach 1847-1854.Jest to prostokątna bryła z przylegającą niszą ołtarzową w stylu neoromańskim. Smukła, ośmiokątna wieża dzwonnicza wolnostojąca przed frontem głównym, połączona jest z nawą otwartym przedsionkiem.

Kościół Świętego Mikołaja Kościół, który liczy sobie siedem wieków usytuowany jest w centrum Starego Miasta. Po raz pierwszy wzmiankowany w dokumentach w 1226 r.( z tego okresu pochodzą mury z prezbiterium). Początkowo była to budowla drewniana. Pod koniec XV wieku wzniesiono nową , zbudowaną z cegły świątynię, która w obrysach murów obwodowych przetrwała do dziś. Od 1507 roku kościołowi patronuje św. Mikołaj Biskup. Kilkakrotnie kościół ulegał spaleniu i tyleż razy był restaurowany. Obecny kościół to budowla murowana w stylu późno- gotyckim, zamknięta od wschodu trójbocznie. Posiada cztery przęsła wzdłuż nawy głównej. Wyposażenie kościoła pochodzi niemal w całości z XIX wieku. Najstarszym jednak zabytkiem świątyni jest monumentalny krucyfiks z XVIII wieku, zawieszony w kruchcie podwieżowej.Pozostałe elementy wyposażenia ufundowane zostały po 1864 roku, a są to m.in. ołtarz główny- neogotycki, dwa ołtarze boczne, ambona rzeźbiona w drewnie- neogotycka z ok. 1864 r., monstrancje z XVIII i XIX wieku, lichtarze mosiężne, kropielnice kamienne przyścienne, neogotyckie. Dzwon na wieży kościelnej pochodzi z 1926 r.

Najcenniejszym jednak darem i zabytkiem jest pochodzący z XVII w. łaskami słynący obraz Matki Boskiej Klewańskiej zwany też obrazem Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych, który umieszczono w ołtarzu głównym w 1968 roku.

Ratusz zbudowano z inicjatywy ówczesnego burmistrza miasta, Brase, pełniącego tę funkcję w latach 1835-1844. Projektantem budowli, według przypuszczeń naukowców mógł być jeden z największych architektów berlińskich Fryderyk August Stuler, który zbudował ratusz w stylu neorenesansowym.
II wojna światowa oszczędziła budynek ratusza i dzięki temu już latem 1945 r. podjęły w nim pracę władze miejskie i inne instytucje. Urzędy powiatowe przeniesione zostały do Międzyrzecza. Z dawnego wyposażenia ratusza zachowało się tylko kilka sztuk mebli klasycystycznych z lat 30 XIX w., które znajdują się w gabinecie burmistrza. Są to: kredens, biblioteczka, biurko i zegar.