Pierwsza wzmianka o Łagowie pochodzi z 1299r., kiedy margrabiowie brandenburscy Otton i Henryk nadali castrum Lagowe rycerzowi Albrechtowi de Klepitz. Warownia była położona ok. 500 m na północny zachód od zamku na sokolej Górze.

Zamek w Łańcucie jest jedną z najpiękniejszych rezydencji arystokratycznych w Polsce. Słynie ze znakomitych wnętrz mieszkalnych oraz niezwykle interesującej kolekcji pojazdów konnych.

Gotycki zamek w Malborku wzniesiony przez Krzyżaków w latach 1274-1457 jest jedną z największych twierdz średniowiecznej Europy i przykładem średniowiecznej architektury obronnej.

Król Kazimierz Wielki w połowie XIV wieku wybudował na skarpie pradoliny Wisły obszerny, gotycki zamek. Równocześnie powstała osada Niepołomice, pełniąca funkcje 'służebne' dla dworu i zamku.

Zamek oleśnicki, zwany też zamkiem książęcym lub zamkiem książąt oleśnickich - jest największym i najcenniejszym zabytkiem naszego miasta, jednym z największych i najlepiej zachowanych zabytkowych zamków na Śląsku.

Na prawym brzegu Wisły, na skraju osady baranowskiej, w widłach Wisły i Babulówki (Krzemienicy) znajdował się już w średniowieczu, na miejscu obecnego zamku, rycerski dwór obronny, o którym wspomina Długosz, iż należał w XV w. do rodziny Baranowskich herbu Grzymała.

Zamek został ufundowany w XIV w. przez Kazimierza Wielkiego, o czym wspominali Jan z Czarnkowa oraz Jan Długosz. Zamek wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli. W 1370 r. Ludwik Węgierski z okazji koronacji ofiarował go Władysławowi Opolczykowi, który z kolei w 1379 r. przekazał go na krótko Węgrowi Andrzejowi Schony z Barlabas.

Pałac Odrowążów i Chlewickich w zabytkowym, krajobrazowym parku skryty, należy do jednych z najstarszych rezydencji ziemiańskich w Polsce.

Obecny renesansowy zamek zbudowano na planie zbliżonym do prostokąta o wymiarach 30 x 26 m. W środku założenia znajdował się niewielki dziedziniec z centralnie usytuowaną studnią. Czworoboczną wieżę o wymiarach 8,8 x 7,5 m umiejscowiono w południowo-zachodniej części założenia.

Zamek w Gniewie to najpotężniejsza twierdza Zakonu Krzyżackiego na lewym brzegu Wisły. Zbudowana na przełomie XIII i XIV wieku była domem komturów krzyżackich, a w czasach polskich siedzibą starostów. W wieku XIX, wielokrotnie przebudowywany (spichlerz, więzienie), ostatecznie spłonął w Wielkim Pożarze w 1921 roku.